مقررات سلامت و ایمنی ورزشکاران فدراسیون جهانی هندبال (IHF)

مقررات سلامت و ایمنی ورزشکاران فدراسیون جهانی هندبال، منتشرشده در ژوئیه ۲۰۲۶.

انتشارژوئیه ۲۰۲۶ (تیر ۱۴۰۵) — فدراسیون جهانی هندبال
ساختار۱۷ ماده — مقررات مستقل
وضعیتنسخهٔ جاری

این مقررات چه چیزی را تنظیم می‌کند؟

هفده ماده که تکلیف مراقبت از سلامت بازیکن را در رویدادهای فدراسیون جهانی بر عهدهٔ برگزارکننده، فدراسیون‌های شرکت‌کننده و کادر پزشکی می‌گذارد: از فاصلهٔ میان بازی‌ها و بار کاری بازیکن تا سازمان پزشکی رویداد، ضربهٔ مغزی، تغذیه، بیماری‌های واگیر، بیمه و ضمانت اجرا.

مهم‌ترین احکام

  1. ممنوعیت بازی در روزهای پیاپیدر رویدادهای بزرگسالان، تیم نباید ملزم به بازی در روزهای پیاپی شود و باید دست‌کم یک روز کامل استراحت میان دو بازی داشته باشد، مگر با اجازهٔ صریح IHF در شرایط استثنایی. در رده‌های سنی پایین‌تر حداکثر دو روز بازی پیاپی مجاز است. در هندبال ساحلی حداکثر دو بازی در یک روز با دست‌کم چهار ساعت فاصله مجاز است.
  2. روز استراحت اضافه برای سفر طولانیاگر جابه‌جایی رسمی میان محل‌های برگزاری یا اقامتگاه‌ها بیش از چهار ساعت و سی دقیقه زمان ببرد، IHF می‌تواند یک روز استراحت اضافه بخواهد.
  3. اولویت درمان بر تعهدات رسانه‌ایتعهدات رسانه‌ای، تشریفات، حامیان و مراسم نباید در درمان، بازیابی یا ایمنی بازیکن اختلال ایجاد کند. بازیکنی که نیازمند ارزیابی یا درمان است، در ارزیابی ضربهٔ مغزی یا کنترل دوپینگ است، دچار ناراحتی حاد جسمی یا روانی است یا پزشک او را منع کرده، از حضور در نشست خبری، ناحیهٔ مختلط، مراسم اهدای جایزه و مانند آن معاف است و هیچ بازیکنی را نمی‌توان به سبب غیبت با دلیل موجه پزشکی مجازات کرد.
  4. اقتدار تصمیم پزشکیمسئول پزشکی رویداد، مقام IHF، نمایندهٔ رویداد یا پزشک مجاز دیگر می‌تواند ارزیابی فوری بخواهد، بازیکن را از زمین خارج کند، از بازگشت او جلوگیری کند، آزمایش یا بستری بیشتر بخواهد و اصلاح، تعویق، تعلیق یا لغو بازی را توصیه کند. هیچ مقام ورزشی، مربی، کارفرما یا نمایندهٔ فدراسیون ملی نمی‌تواند تصمیم پزشکی مربوط به ایمنی فوری بازیکن را نقض کند.
  5. ضربهٔ مغزیبازیکن مظنون به ضربهٔ مغزی یا آسیب جدی سر باید بی‌درنگ از بازی خارج و ارزیابی شود و در همان روز به بازی بازنگردد، مگر با اجازهٔ صریح پزشک مسئول. بازگشت به تمرین و رقابت تابع ارزیابی مرحله‌ای و نیازمند تأیید پزشکی است. داوران، نمایندگان، پزشک تیم و مسئول پزشکی رویداد همگی می‌توانند ارزیابی را آغاز کنند.
  6. طرح پزشکی رویدادبرگزارکننده باید طرح پزشکی مکتوب برای تصویب IHF تهیه کند که سالن‌های مسابقه و تمرین، اقامتگاه تیم‌ها، حمل‌ونقل رسمی، مراقبت اضطراری، آمبولانس، مسیرهای تخلیه، بیمارستان‌های تعیین‌شده و رویه‌های حوادث بزرگ را در بر گیرد.
  7. پزشک و آمبولانس هر بازیبرای هر بازی دست‌کم یک پزشک دارای پروانه با تجربهٔ اورژانس یا پزشکی ورزشی لازم است که در صندلی مشخصی با دید بدون مانع به زمین و دسترسی فوری به آن بنشیند. دست‌کم یک آمبولانس کاملاً مجهز باید در تمام مدت بازی — شامل گرم کردن، بین دو نیمه، وقت اضافه و مدت بلافاصله پس از بازی — حاضر باشد. منابع پزشکی اختصاص‌یافته به بازیکنان نباید همزمان تنها منبع پزشکی تماشاگران باشد.
  8. برنامهٔ حمایت از بازیکنانمادهٔ ۷ «برنامهٔ حمایت از بازیکنان هندبال سالنی (جبران حقوق)» را تنظیم می‌کند که هدف آن حمایت از بازیکنان حرفه‌ای و باشگاه‌های کارفرما در برابر پیامدهای مالی آسیب‌دیدگی در مسابقات واجد شرایط IHF یا فعالیت رسمی تیم ملی است و از پرداخت حقوق قراردادی بازیکنی که موقتاً قادر به ایفای تعهدات نیست پشتیبانی می‌کند.
  9. تغذیه و آببرگزارکننده باید غذای ایمن و متناسب با نیاز بازیکنان نخبه فراهم کند، گزینه‌های حساسیت غذایی، الزامات مذهبی و رژیم‌های گیاه‌خواری را در نظر بگیرد، همهٔ آلرژن‌ها را مشخص کند و آب آشامیدنی سالم را شبانه‌روز رایگان در اختیار بگذارد.
این سند تاریخ تصویب بر خود ندارد؛ تاریخ درج‌شده، زمان انتشار آن روی پایگاه فدراسیون جهانی هندبال است.

این سند برای چه کسانی اهمیت دارد؟

این مقررات برای پرونده‌های مسئولیت ناشی از آسیب‌دیدگی اهمیت مستقیم دارد: تکالیف برگزارکننده در آن با جزئیات و به‌صورت الزام‌آور بیان شده و حکم مربوط به عدم امکان نقض تصمیم پزشکی، جایگاه پزشک را در برابر فشار باشگاه یا فدراسیون تثبیت می‌کند. مادهٔ ۱۵ نیز بیمه و مسئولیت مالی و مادهٔ ۱۶ ضمانت اجرای انضباطی را تعیین کرده است.