قانون اجازه تاسیس باشگاه ورزشی و ورزشگاه توسط مردم با نظارت دولت مصوب 1369
قانون اجازه تأسیس باشگاه ورزشی و ورزشگاه توسط مردم با نظارت دولت، مصوب ۱۳۶۹ — مادهواحدهای که بخش خصوصی را به تأسیس اماکن ورزشی راه داد و شرایط و ضمانت اجرای آن را تعیین کرد.
| تصویب | ۱۳۶۹ — مجلس شورای اسلامی |
| ساختار | مادهواحده با دو بند و دو تبصره |
| مرجع مجوز | سازمان تربیت بدنی (امروز: وزارت ورزش و جوانان) |
این قانون چه چیزی را مقرر میکند؟
مادهواحده به سازمان تربیت بدنی اجازه میدهد برای متقاضیان واجد صلاحیت، مجوز تأسیس ورزشگاه و پروانه فعالیت باشگاه ورزشی صادر کند و در صورت لزوم دو امکان را در اختیارشان بگذارد:
- اجاره زمین تحت تملک سازمانسازمان میتواند با هماهنگی مراجع ذیربط، زمینهای تحت تملک خود را برای تأسیس ورزشگاه اجاره دهد.
- تملک اراضی با کاربری ورزشیاراضیای که به تشخیص وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان اراضی شهری کاربری ورزشی دارند در اختیار سازمان قرار میگیرند؛ و اگر زمین متعلق به دولت نباشد و سازمان امکان تملک آن را نداشته باشد، اشخاص دارای مجوز میتوانند با موافقت سازمان و جلب رضایت مالک، آن زمین را تملک کنند.
ضمانت اجرا: لغو پروانه
تبصره ۱ ابزار نظارتی را تعیین میکند: در صورت تخلف مؤسسان باشگاهها و ورزشگاهها از ضوابط و مقررات، سازمان میتواند پروانه فعالیت را موقت یا دائم لغو کند. تدوین آییننامه اجرایی این تبصره ظرف دو ماه بر عهده سازمان و تصویب آن با هیئت وزیران قرار داده شده است.
تبصره ۲ نیز به سازمان اجازه میدهد برای تجهیز و نگهداری تأسیسات و ساختمانهای ورزشی شرکتی تأسیس کند؛ نمایندگی سهام دولت در آن شرکت بر عهده رئیس سازمان تربیت بدنی، وزیر امور اقتصادی و دارایی و رئیس سازمان برنامه و بودجه است.
این قانون برای چه کسانی اهمیت دارد؟
مؤسسان و مالکان باشگاهها و مجموعههای ورزشی خصوصی، مستقیماً مشمول این قانوناند. برای وکیل، تبصره ۱ پرکاربردترین بخش است: هر تصمیم به لغو پروانه یک باشگاه باید در چارچوب همین تبصره و آییننامه اجرایی آن سنجیده شود، و تناسب لغو موقت یا دائم با تخلفِ ارتکابی، محل اصلی طرح ایراد است.