عمومی·مقررات بینالمللی·کمیته بین المللی المپیک
منشور المپیک مصوب ژوئن 2026
منشور المپیک، لازمالاجرا از ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ — سند بنیادین جنبش المپیک و سرچشمهٔ اختیار کمیتهٔ بینالمللی المپیک.
| لازمالاجرا از | ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶ |
| حجم | ۱۱۲ صفحه |
| وضعیت | نسخهٔ جاری |
| ویرایشهای موجود | ۴۲ ویرایش، از ۱۹۷۸ تا امروز |
جایگاه این سند
منشور در نظام المپیک نقش قانون اساسی را دارد. با اصول بنیادین المپیسم آغاز میشود و سپس قواعدی میآورد که چهار چیز را اداره میکند: خودِ کمیتهٔ بینالمللی المپیک، فدراسیونهای بینالمللی، کمیتههای ملی المپیک، و برگزاری بازیها. هر مقررهٔ دیگری در این نظام اعتبار خود را از منشور میگیرد، و به همین دلیل هر ایراد به صلاحیت یا اختیار یک رکن المپیکی از همین متن آغاز میشود.
قواعدی که بیشترین ارجاع را دارند
- قاعدهٔ ۴۱ — تابعیت ورزشکار تعیین میکند ورزشکار با کدام کشور میتواند شرکت کند و تغییر تابعیت ورزشی چه شرایطی دارد.
- قاعدهٔ ۴۲ — محدودیت سنی سن را به فدراسیون بینالمللی هر رشته واگذار میکند.
- قاعدهٔ ۵۰ — تبلیغات، تظاهر و پروپاگاندا مبنای پروندههای مربوط به نمایش پیام سیاسی در محل بازیها و محدودیت تبلیغات روی پوشش ورزشکار است.
- قاعدهٔ ۶۱ — حل اختلاف رسیدگی به اختلافات ناشی از بازیها را در صلاحیت انحصاری دیوان داوری ورزش قرار میدهد.
چرا نسخهٔ تاریخدار اهمیت دارد
منشور سندی نیست که سالی یک بار بازنگری شود؛ گاهی در یک سال بیش از یک ویرایش صادر میشود — در ۲۰۲۶ دو ویرایش. متن حاکم بر هر پرونده ویرایشی است که در زمان وقوع واقعه لازمالاجرا بوده، نه ویرایش روز.
ویرایشهای پیشین، از ۱۹۷۸ تا فوریهٔ ۲۰۲۶، در همین مجموعه در دسترساند.