هندبال·مقررات بین‌المللی

منشور صلاحیت بازیکنان فدراسیون جهانی هندبال (IHF) ویرایش فوریه ۲۰۲۶

● نسخهٔ حاکمفوریه ۲۰۲۶

ویرایش فوریه ۲۰۲۶ منشور صلاحیت بازیکنان فدراسیون جهانی هندبال (IHF)؛ قواعد ماهوی صلاحیت دست‌نخورده مانده و تغییر اصلی، بازمحاسبهٔ رده‌بندی فدراسیون‌های ملی در پیوست ۳ است.

انتشارفوریه ۲۰۲۶ — فدراسیون جهانی هندبال (IHF)
ویرایشفوریه ۲۰۲۶ — فصل III مجموعه مقررات فدراسیون جهانی هندبال
وضعیتنسخه جاری — جانشین ویرایش ۲۱ دسامبر ۲۰۲۵

منشور صلاحیت بازیکنان چیست؟

این سند فصل III مجموعه مقررات IHF است و تعیین می‌کند چه کسی حق دارد برای چه تیمی بازی کند: وضعیت آماتور یا حرفه‌ای (مواد ۲ و ۳)، ثبت‌نام بازیکنان (ماده ۴)، احراز صلاحیت بازی (ماده ۵)، بازی در تیم ملی و تغییر تابعیت ورزشی (ماده ۶)، آزادسازی بازیکن برای تیم ملی (ماده ۷)، بازی در المپیک (ماده ۸)، محرومیت‌ها (ماده ۹) و حل اختلاف (ماده ۱۰). بر پایهٔ مادهٔ ۱.۲، منشور بر هندبال سالنی، ساحلی و ویلچری و بر بازیکنان دارای ناتوانی ذهنی حاکم است.

پیوست ۳ فدراسیون‌های ملی را در سه ردهٔ برتر، توسعه‌یافته و نوظهور دسته‌بندی می‌کند و کمیتهٔ اجرایی بر پایهٔ همین فهرست به درخواست‌های استثنایی موضوع مادهٔ ۶.۳.۳ پاسخ می‌دهد. تصمیم نهایی IHF، پس از طی مراحل داخلی، در دیوان داوری هندبال (IHCA) در بازل و بر پایهٔ آیین‌نامهٔ آن قابل تجدیدنظر است.

درباره نسخه فوریه ۲۰۲۶تغییرات نسبت به «۲۱ دسامبر ۲۰۲۵»

مهم‌ترین تغییرات نسبت به نسخه پیشین

  1. دورهٔ محاسبهٔ رده‌بندی به ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ رسیدامتیاز هر فدراسیون در پیوست ۳ بر پایهٔ دو دورهٔ اخیر مسابقات جهانی محاسبه شده است: بزرگسالان مردان ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵، بزرگسالان زنان ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ (پیش‌تر ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳)، جوانان مردان ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ (پیش‌تر ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳)، نوجوانان مردان ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵ (پیش‌تر ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳)، و جوانان و نوجوانان زنان ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴. فهرست همچنان هر فوریه به‌روز می‌شود.
  2. جدول امتیازدهی تک‌ستونی شدستون امتیازهای «تا جهانی ۲۰۱۹» از جدول حذف شده و تنها یک مقیاس امتیاز باقی مانده است: ۱۶ برای قهرمان، ۱۴ برای دوم، ۱۲ برای سوم، ۱۱ برای چهارم و از آن پس تا ۴ برای رده دوازدهم، ۲.۵ برای رده‌های ۱۳ تا ۱۶، ۲ برای ۱۷ تا ۲۰، ۱.۵ برای ۲۱ تا ۲۴ و ۱ برای رده‌های ۲۵ تا ۳۲. ضرایب بی‌تغییر مانده‌اند: ۳ برای بزرگسالان، ۲ برای جوانان و ۱ برای نوجوانان.
  3. ردهٔ برتر مردان: سوئیس به جای تونسدر بخش مردان، سوئیس در رده شانزدهم به فهرست فدراسیون‌های برتر افزوده شده و تونس از این فهرست به ردهٔ توسعه‌یافته منتقل شده است. ترتیب صدر فهرست نیز تغییر کرده: دانمارک اول، آلمان دوم و فرانسه سوم.
  4. جابه‌جایی کره و مراکش در بخش مردانفدراسیون کره در بخش مردان از ردهٔ توسعه‌یافته به فهرست فدراسیون‌های نوظهور آسیا منتقل شده و مراکش در همین بخش از ردهٔ نوظهور به توسعه‌یافته آمده است.
  5. ردهٔ برتر زنان: آنگولا به جای کرواسیدر بخش زنان، آنگولا در رده دوازدهم به فدراسیون‌های برتر افزوده شده و کرواسی به ردهٔ توسعه‌یافته رفته است. صدر فهرست نیز تغییر کرده: نروژ اول، فرانسه دوم و دانمارک سوم.
  6. ترکیب ردهٔ توسعه‌یافتهٔ زنان تغییر کردشیلی و سنگال به فهرست فدراسیون‌های توسعه‌یافتهٔ زنان افزوده شده‌اند و روسیه و اسلواکی از این رده به فهرست فدراسیون‌های نوظهور اروپا منتقل شده‌اند.
  7. جایگاه فدراسیون ایران بی‌تغییر ماندایران در بخش زنان همچنان در ردهٔ توسعه‌یافته و در بخش مردان همچنان در فهرست فدراسیون‌های نوظهور آسیا است. اثر عملی این است که اجازهٔ موردی کمیتهٔ اجرایی موضوع مادهٔ ۶.۳.۳ در بخش مردان در دسترس می‌ماند و در بخش زنان در دسترس نیست.
  8. مایوت به فهرست نوظهورهای آفریقا افزوده شدنام مایوت (MYT) در هر دو بخش مردان و زنان به فهرست فدراسیون‌های نوظهور آفریقا اضافه شده است.
  9. شماره‌گذاری و عنوان‌گذاری تازهٔ موادمواد ۱ تا ۱۰ عنوان و شمارهٔ صریح گرفته‌اند و مادهٔ ۶ به بخش‌های ۶.۲ «صلاحیت در حالت چند تابعیتی»، ۶.۳ «تغییر صلاحیت بازی برای یک فدراسیون ملی» با زیربخش‌های شرایط، محدودیت هر تیم ملی، مورد خاص و تصریحات، و ۶.۴ «تشریفات اداری» تقسیم شده است. این تغییر شکلی است و حکمی را جابه‌جا نمی‌کند.
  10. قواعد ماهوی صلاحیت دست‌نخورده‌اندسقف دو بازیکن تغییرتابعیت‌داده در هر تیم ملی (ماده ۶.۳.۲.۱)، بی‌اثر بودن تابعیت به‌دست‌آمده پیش از ۲۱ سالگی در شمارش این سقف (ماده ۶.۳.۲.۲)، شرط اقامت بیش از ۳۶ ماه پیوسته (ماده ۶.۳.۱.ب)، معافیت فدراسیون‌های طرح بازارهای نو (ماده ۶.۳.۲.۳) و صلاحیت دیوان داوری هندبال (ماده ۱۰) در این ویرایش بی‌تغییر مانده‌اند. پیوست ۱ و پیوست ۲ نیز همان‌اند.

این سند برای چه کسانی اهمیت دارد؟

در پرونده‌های مربوط به بازی در تیم ملی و تغییر تابعیت ورزشی، این منشور نخستین سندی است که باید خوانده شود. فدراسیون‌های ملی — از جمله فدراسیون هندبال جمهوری اسلامی ایران — باشگاه‌ها، بازیکنان، نمایندگان آنان و وکلای پرونده‌های انتظامی و صلاحیتی برای تنظیم فهرست تیم، درخواست تأیید صلاحیت و طرح استثنا به همین متن استناد می‌کنند.

رده‌بندی به‌روزشدهٔ پیوست ۳ تعیین می‌کند کدام فدراسیون می‌تواند از استثنای موضوع مادهٔ ۶.۳.۳ بهره ببرد؛ به همین دلیل انتقال یک فدراسیون میان رده‌ها، بی‌آنکه متن مواد تغییر کند، می‌تواند نتیجهٔ یک درخواست را دگرگون کند. بر هر پرونده ویرایشی از این منشور حاکم است که در زمان وقوع رویداد لازم‌الاجرا بوده؛ از این رو ویرایش‌های پیشین در این صفحه در دسترس نگه داشته شده‌اند.