مقررات ایجنت فوتبال فیفا مصوب 1995
- تصویب
- 30 اردیبهشت 1373
- لازمالاجرا
- 11 خرداد 1374
مقررات ایجنت بازیکنان و ایجنت مسابقه فیفا، نسخه ۱۹۹۵ — نخستین متن این خانواده که نظام صدور پروانه برای ایجنتها را بنیان گذاشت.
| تاریخ | ژوئن ۱۹۹۵ |
| موضوع | ایجنت بازیکنان و ایجنت مسابقه — در یک سند |
| وضعیت | منسوخ — سرآغاز خانوادهای که تا مقررات ایجنت فوتبال ۲۰۲۳ ادامه یافت |
این نسخه چه بود؟
در ۱۹۹۵ فیفا نخستین بار فعالیت واسطهها در بازار نقل و انتقالات را به مقرره درآورد. منطق سند، مجوزمحور بود: کسی که میخواست بازیکن را در مذاکرات نمایندگی کند باید پروانه میگرفت، و باشگاه و بازیکن تنها مجاز بودند با دارنده پروانه کار کنند.
ویژگی این نسخه آن است که ایجنت بازیکنان و ایجنت مسابقه — دو نقش متفاوت — را در یک سند تنظیم میکرد؛ تفکیکی که در نسخههای بعدی انجام شد.
چرخهای که به نقطه آغاز بازگشت
مسیر این خانواده در سه مرحله طی شد: نظام پروانه از ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۵؛ سپس کنارگذاشتن پروانه و رویآوردن به «مقررات همکاری با واسطهها» که اجرا را به فدراسیونهای ملی سپرد؛ و سرانجام بازگشت به نظام مجوزدهی با «مقررات ایجنت فوتبال فیفا».
یعنی آنچه در ۱۹۹۵ بنا شد، پس از یک دوره کنارگذاشتهشدن، دوباره اصل حاکم شده است — با آزمون، مجوز و سقف کارمزد در سطح جهانی.
ارزش امروزین این سند
سند مرجع برای بررسی تاریخ تنظیمگری واسطهها در فوتبال، و متن حاکم بر قراردادهای منعقدشده در دوره اعتبار آن.