فهرست مواد ممنوعه سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ (WADA) مصوب 2014
فهرست مواد و روشهای ممنوعه سال ۲۰۱۴، لازمالاجرا از ۱ سپتامبر ۲۰۱۴؛ سندی که تعیین میکند در این دوره چه موادی و چه روشهایی برای ورزشکاران ممنوع بوده است.
| لازمالاجرا از | ۱ سپتامبر ۲۰۱۴ (۱۰ شهریور ۱۳۹۳) |
| انتشار | آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ — فهرست ۲۰۱۴ |
| ساختار | استاندارد بینالمللی فهرست مواد ممنوعه، ویرایش ۲۰۱۴ |
| وضعیت | منسوخ — جایگزین آن فهرست ۲۰۱۵ است |
فهرست مواد و روشهای ممنوعه چیست؟
فهرست مواد و روشهای ممنوعه یکی از استانداردهای بینالمللی الزامآور نظام جهانی مبارزه با دوپینگ است و تعیین میکند چه موادی و چه روشهایی ممنوعاند. ساختار آن سه بخش دارد: موادی که در همه اوقات ممنوعاند (دستههای S با روشهای M)، موادی که تنها در زمان رقابت ممنوعاند، و موادی که در ورزشهای معین ممنوعاند (دسته P). در کنار فهرست، برنامه پایش قرار دارد؛ موادی که زیر نظرند اما ممنوع شمرده نمیشوند. آژانس جهانی این فهرست را دستکم سالی یک بار بازنگری و منتشر میکند.
درباره نسخه ۲۰۱۴تغییرات نسبت به ۲۰۱۳
مهمترین تغییرات نسبت به نسخه پیشین
- دامنه و ساختاراین فهرست سه دسته را از هم جدا میکند: مواد و روشهای ممنوع در همه اوقات، مواد ممنوع تنها در زمان رقابت، و مواد ممنوع در ورزشهای معین. در کنار آنها برنامه پایش قرار دارد که مواد زیر نظر را دربر میگیرد بدون آنکه ممنوع باشند.
- تاریخ اجرای غیرمعمولبرخلاف رویه معمول که هر فهرست از اول ژانویه اجرا میشود، این فهرست از ۱ سپتامبر ۲۰۱۴ به اجرا درآمده است.
- نسبت با نظامنامهاین فهرست به موجب نظامنامه جهانی مبارزه با دوپینگ منتشر میشود و معیارهای ورود یک ماده به آن نیز در خود نظامنامه تعیین شده است. مصرف مادهای که در این فهرست آمده، حتی بدون قصد ارتقای عملکرد، تخلف دوپینگی است مگر آنکه معافیت مصرف درمانی معتبر وجود داشته باشد.
این سند برای چه کسانی اهمیت دارد؟
در هر پرونده دوپینگی، نخستین پرسش این است که ماده کشفشده در فهرستِ لازمالاجرا در تاریخ نمونهگیری ممنوع بوده یا نه — و چون این فهرست هر سال تغییر میکند، پاسخ به نسخهای بستگی دارد که آن روز حاکم بوده؛ به همین دلیل نسخههای پیشین در این صفحه نگه داشته شدهاند. برای پزشک تیم نیز تفکیک «ممنوع در همه اوقات» از «ممنوع در زمان رقابت» و بررسی برنامه پایش، پیش از تجویز هر دارو ضروری است. متن رسمی به انگلیسی و فرانسوی منتشر میشود و در صورت اختلاف، متن انگلیسی مرجع است.