دستورالعمل مدیریت نتایج ستاد ملی مبارزه با دوپینگ ایران (نادو) مصوب 1394
دستورالعمل مدیریت نتایج ستاد ملی مبارزه با دوپینگ ایران (نادو) — سندی که آیین دادرسی پروندههای دوپینگ داخلی را از دریافت گزارش تخلف تا رأی قطعی تعیین میکند.
| مبنای وضع | نظامنامه ستاد ملی مبارزه با دوپینگ، مصوب ۲۵ تیر ۱۳۹۳ وزارت ورزش و جوانان |
| سند بالادست | «مجموعه قوانین مبارزه با دوپینگ ایراننادو» (IRAN-NADO Anti-Doping Rules) |
| تأیید وادا | ۱۴ ژانویه ۲۰۱۵ (۲۵ دی ۱۳۹۳) |
| هدف اعلامی | تبیین فرآیند دادرسی منصفانه و عادلانه در موارد تخلف |
این دستورالعمل چه چیزی را تعیین میکند؟
ماده ۱ قلمرو را روشن میکند: مخاطبان این دستورالعمل، فدراسیونهای ملی و هر یک از اعضا یا نهادهای وابسته به فدراسیون ملی در ایراناند — شامل ورزشکار، پرسنل پشتیبانی ورزشکار، و هر یک از باشگاهها، تیمها، تشکلها و گروههای ورزشی. فرآیند مدیریت نتایج از زمان دریافت موارد تخلف آغاز میشود و تا صدور رأی قطعی ادامه مییابد.
ماده ۲ تعریف دوپینگ را از قوانین ستاد میگیرد و مصادیق تخلف را برمیشمارد: وجود ماده ممنوعه یا مواد حاصل از سوختوساز یا نشانگرهای آن در نمونه ورزشکار، مصرف یا تلاش برای مصرف ماده یا روش ممنوعه، و طفرهرفتن یا امتناع یا قصور در انجام نمونهگیری.
یک حکم که بارها محل اختلاف استبند ۱-۲
دستورالعمل تصریح میکند که قوانین مبارزه با دوپینگ ستاد، همانند قوانین مسابقات، قوانین ورزشی هستند و ورزشکار موظف است آنها را بهعنوان یکی از شروط شرکت در رقابت بپذیرد. سپس صریحتر میگوید این قوانین بر اساس قوانین جزایی یا استخدامی تدوین نشدهاند و مجازاتهای آنها در زمره مجازاتهای حقوقی یا جزایی نیست؛ تنها به مقررات شرکت در رقابتهای ورزشی مربوطاند.
این تفکیک در دفاع اهمیت مستقیم دارد: اصولی که در دادرسی کیفری بدیهیاند همیشه به همین شکل در رسیدگی دوپینگ جاری نمیشوند، و در مقابل، محرومیت ورزشی مستقل از هر تعقیب کیفری احتمالی اعمال میشود.
این سند برای چه کسانی اهمیت دارد؟
هر ورزشکار ایرانی که نمونهاش نتیجه مثبت داده، و هر فدراسیون یا باشگاهی که در فرآیند نقش دارد، مشمول این دستورالعمل است. برای وکیل ورزشی، این متن نقشه راه دادرسی داخلی است و باید همراه با «قوانین مبارزه با دوپینگ ایراننادو» خوانده شود، چون خودِ دستورالعمل تصریح میکند هر تفسیر لازم تابع آن مجموعه است.