اساسنامه فیفا نسخه ۲۰۰۱، مصوب کنگره فوقالعاده بوئنوسآیرس در ۷ ژوئیه ۲۰۰۱ و قابل اعمال از ۷ اکتبر ۲۰۰۱؛ کهنترین نسخه موجود در این مجموعه.
| تصویب | ۷ ژوئیه ۲۰۰۱ (۱۶ تیر ۱۳۸۰) — کنگره فوقالعاده فیفا، بوئنوسآیرس |
| لازمالاجرا از | قابل اعمال از ۷ اکتبر ۲۰۰۱ (۱۵ مهر ۱۳۸۰) |
| ساختار | اساسنامه + مقررات اجرایی اساسنامه + آییننامه داخلی کنگره |
| وضعیت | منسوخ — کهنترین نسخه موجود در این مجموعه |
اساسنامه فیفا سند بنیادین این فدراسیون است: ماهیت حقوقی و مقر فیفا، اهداف آن، شرایط عضویت فدراسیونهای ملی و حقوق و تکالیف آنها، جایگاه کنفدراسیونها، ساختار ارکان (کنگره، شورا، دبیرکل، کمیتههای دائمی و ارکان قضایی)، و سازوکار حل اختلاف از جمله ارجاع به دیوان داوری ورزش را تعیین میکند. مقررات اجرایی اساسنامه و آییننامه داخلی کنگره نیز در همین سند منتشر میشوند.
در صفحه نخست این سند تصریح شده است که متن حاضر «توسط کنگره فوقالعاده فیفا در سال ۲۰۰۱ در بوئنوسآیرس تصویب شده و از ۷ اکتبر ۲۰۰۱ قابل اعمال است». امضای پایانی سند نیز به تاریخ بوئنوسآیرس، ۷ ژوئیه ۲۰۰۱ است.
متن این نسخه، حاصل مجموعهای از اصلاحات پیاپی است که در کنگرههای پاریس (۸ ژوئن ۱۹۹۸)، لسآنجلس (۹ ژوئیه ۱۹۹۹)، زوریخ (۵ اوت ۲۰۰۰) و بوئنوسآیرس (۷ ژوئیه ۲۰۰۱) تصویب شدهاند.
ویژگی ساختاری این دوره آن است که رکن اجرایی فیفا، کمیته اجرایی (Executive Committee) است؛ عنوان «شورا» (Council) هنوز در متن وجود ندارد. همچنین سند در این نسخه با یک «بند تفسیری» آغاز میشود که بعدها جای خود را به بخش مستقل «تعاریف» داد.
فدراسیون فوتبال ایران در تنظیم اساسنامه خود ملزم به رعایت اصول این سند است؛ استقلال از مداخله اشخاص ثالث، برگزاری انتخابات آزاد و ادواری، و شرط مراجعه به دیوان داوری ورزش بهجای دادگاههای ملی از همینجا ناشی میشود. برای وکلای ورزشی نیز اساسنامه، مبنای احراز صلاحیت ارکان فیفا و مشروعیت تصمیمات آنهاست.