اساسنامه فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA) مصوب 2007
اساسنامه فیفا نسخه ۲۰۰۷، مصوب کنگره عادی زوریخ در ۳۱ مه ۲۰۰۷ و لازمالاجرا از ۱ اوت ۲۰۰۷؛ عنوان «رئیس افتخاری و عضو افتخاری» به «رئیس افتخاری، نایبرئیس افتخاری و عضو افتخاری» گسترش یافت.
| تصویب | ۳۱ مه ۲۰۰۷ (۱۰ خرداد ۱۳۸۶) — کنگره عادی فیفا، زوریخ |
| لازمالاجرا از | ۱ اوت ۲۰۰۷ (۱۰ مرداد ۱۳۸۶) |
| ساختار | ۸۱ ماده اساسنامه + مقررات اجرایی + آییننامه داخلی کنگره |
| وضعیت | منسوخ — جایگزینشده با نسخه ژوئن ۲۰۱۹ |
اساسنامه فیفا چیست؟
اساسنامه فیفا سند بنیادین این فدراسیون است: ماهیت حقوقی و مقر فیفا، اهداف آن، شرایط عضویت فدراسیونهای ملی و حقوق و تکالیف آنها، جایگاه کنفدراسیونها، ساختار ارکان (کنگره، شورا، دبیرکل، کمیتههای دائمی و ارکان قضایی)، و سازوکار حل اختلاف از جمله ارجاع به دیوان داوری ورزش را تعیین میکند. مقررات اجرایی اساسنامه و آییننامه داخلی کنگره نیز در همین سند منتشر میشوند.
درباره نسخه ۲۰۰۷تغییرات نسبت به ۲۰۰۶
به موجب ماده اجرا، این اساسنامه در کنگره عادی زوریخ در ۳۱ مه ۲۰۰۷ تصویب شد و از ۱ اوت ۲۰۰۷ لازمالاجرا شد؛ امضای پایانی سند نیز «زوریخ، ۳۱ مه ۲۰۰۷» است.
مهمترین تغییرات نسبت به نسخه پیشین
- گسترش عناوین افتخاریعنوان بخش از «رئیس افتخاری و عضو افتخاری» به «رئیس افتخاری، نایبرئیس افتخاری و عضو افتخاری» گسترش یافت.
- تفکیک بخش «ارکان قضایی»بخشی مستقل با عنوان «ارکان قضایی» در ساختار اساسنامه (مواد ۵۶ تا ۵۹) تنظیم شد.
- تصریح رویه پذیرش عضویتافزوده شد که کمیته اجرایی، آیین پذیرش عضویت را در مقررات خاصی تعیین میکند.
این سند برای چه کسانی اهمیت دارد؟
فدراسیون فوتبال ایران در تنظیم اساسنامه خود ملزم به رعایت اصول این سند است؛ استقلال از مداخله اشخاص ثالث، برگزاری انتخابات آزاد و ادواری، و شرط مراجعه به دیوان داوری ورزش بهجای دادگاههای ملی از همینجا ناشی میشود. برای وکلای ورزشی نیز اساسنامه، مبنای احراز صلاحیت ارکان فیفا و مشروعیت تصمیمات آنهاست.