نسخه ژانویه ۲۰۲۵ آیین دادرسی دیوان فوتبال فیفا، مصوب ۲۲ دسامبر ۲۰۲۴ و لازمالاجرا از ۱ ژانویه ۲۰۲۵؛ تکلیف طرفین به همکاری در ارائه دلیل و امکان «نتیجهگیری معارض» را وارد آیین دادرسی کرد.
| تصویب | ۲۲ دسامبر ۲۰۲۴ (۲ دی ۱۴۰۳) — دفتر شورای فیفا |
| لازمالاجرا از | ۱ ژانویه ۲۰۲۵ (۱۲ دی ۱۴۰۳) |
| ساختار | ۳۵ ماده (با ماده ۲۸ مکرر) + یک ضمیمه |
| وضعیت | منسوخ — جایگزینشده با نسخه ژانویه ۲۰۲۶ |
دیوان فوتبال (Football Tribunal) مرجع رسیدگی فیفا به اختلافات فوتبالی است و از سه شعبه اتاق حل اختلاف (DRC)، شعبه وضعیت بازیکنان (PSC) و شعبه ایجنتها (AC) تشکیل میشود. این آیین دادرسی، قواعد شکلی رسیدگی نزد هر سه شعبه را از طرح دعوا تا ابلاغ رأی تعیین میکند.
این نسخه در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۴ (۲ دی ۱۴۰۳) به تصویب دفتر شورای فیفا رسید و به موجب ماده ۳۴، از ۱ ژانویه ۲۰۲۵ (۱۲ دی ۱۴۰۳) لازمالاجرا شد. ساختار سند با ۳۵ ماده و یک ضمیمه حفظ شد و تغییرات آن، بر خلاف نسخه پرتحول مارس ۲۰۲۳، متمرکز و محدود بود.
این نسخه، مقرراتی درباره تکلیف طرفین به همکاری در کشف حقیقت به ماده مربوط به لوایح و ادله افزود که پیش از آن در متن وجود نداشت:
این افزوده، نهادی شناختهشده در داوری بینالمللی را وارد آیین دادرسی دیوان فوتبال کرد و بار عملی اثبات را برای طرفی که مدارک در اختیار اوست، سنگینتر ساخت.
سند شامل ۳۵ ماده و یک ضمیمه در شش فصل است: مقررات عمومی؛ قواعد عمومی دادرسی؛ قواعد اختصاصی دعاوی نزد سه شعبه؛ قواعد اختصاصی مکانیزم همبستگی، پاداش آموزش و گذرنامه الکترونیکی بازیکن (شامل ماده ۲۸ مکرر)؛ درخواستهای نظارتی نزد شعبه وضعیت بازیکنان؛ و مقررات پایانی.
برای باشگاهها و بازیکنان ایرانی که در پروندههای سال ۲۰۲۵ میلادی نزد دیوان فوتبال طرف دعوا بودهاند، قاعده «نتیجهگیری معارض» اهمیت راهبردی دارد: خودداری از ارائه مدارکی که در اختیار طرف است — مانند قرارداد، مکاتبات یا اسناد پرداخت — دیگر بیهزینه نیست و میتواند مبنای استنتاج بهزیان او قرار گیرد. در مقابل، طرفی که درخواست ارائه دلیل میدهد نیز باید ارتباط و احتمال وجود آن مدرک را مستدل کند.